Campinglife

Ons huis wordt verbouwd. De hele benedenverdieping moet veranderd worden: uitbouw achter, openslaande deuren voor, nieuwe keuken. Wij zijn daarom tijdelijk verhuisd naar een stacaravan. Niemand had kunnen denken dat wij in een stacaravan zouden gaan zitten op een camping. Het begon als een grapje. Er stond een stacaravan te koop en ik zei dat ik die wel wilde kopen. De eigenaar ging er op in en wij onderhandelden over een prijs. Zogenaamd dan. Iedereen moest er om lachen, want wij zouden nooit en te nimmer gaan kamperen. Wel kijk ik elke week naar het programma Campinglife op tv. Het is echt Nederlandse televisie. Veel gezelligheid dus. En dat bedoel ik niet spottend. Ik vind het gewoon leuk. Nu leven wij ons eigen campinglife, want uiteindelijk was het goedkoper en zekerder om in een eigen stacaravan te zitten. Ervaringen met eerdere verbouwingen aan ons huis brachten ons tot deze beslissing. Onze badkamer zou namelijk binnen 3 weken klaar zijn, maar uiteindelijk werden dat meer dan 3 maanden. De schrik zat er dus wel goed in. Maar eerlijk is eerlijk: vanaf het begin genoten wij. Wij staan op een hele mooie plek, op een hele rustige en prettige camping. Vlakbij de zee en een natuurgebied, een bijzonder pittoresk dorpje en slechts een half uur van ons huis en werk. Hoewel in het begin de kachel nog wel vaak aan moest, vooral 's morgens, zijn wij nu gewend aan het buitenleven. Ontbijten doen we buiten, maar ook 's avonds zitten we vaak aan de tuintafel. De tuin is best groot, een grasveld dat eindigt in een wal met bomen. Daarvoor een tuintje vol bloemen. Het is een verrassing wat er elke keer uit de grond komt. Zo'n camping heeft zijn eigen dynamiek. het is de wereld in het klein. Maar daarover bericht ik de volgende keer.