Snoeien

Er valt op zo'n camping veel onderhoud te plegen. De haagjes en heggetjes, de wallen, het gras, het speeltuintje...alles vergt snoeien, knippen, maaien of scheppen. De campingbaas is hierin bijzonder ijverig. Als je denkt rustig te kunnen lezen in de tuin, komt vanuit de verte het gebrom van de maaimachine aangewaaid. Enige tijd later scheurt de machine voorbij en wordt het gras vakkundig gekortwiekt. Zit je met kopje koffie te genieten van het bladgeritsel van de bomen, loeit de electrische snoeischaar over de nietsvermoedende takjes van de meidoornhagen. En is uiteindelijk alles weer kortgewiekt en gladgeschoren dan wordt het tijd voor de bladblazer. Met militaire pas sjouwt de campingbaas over de paden en blaast de blaadjes die het gewaagd hebben zomaar op het pad te liggen zonder pardon weg. Onze ligusterhaag vertoont wat gaten onderin dus wij zien de blaadjes vrolijk onze tuin in waaien. De camping ziet er dan ook altijd uit om door een ringetje te halen. Ook de bewoners van de caravans en chalets dragen hun steentje bij aan het strakke uiterlijk. Onze haag valt een beetje uit de toon. Wij kunnen het niet over ons hart verkrijgen om genadeloos de bloempjes te onthoofden, dus ziet het geheel er een beetje rommelig uit. E. die nog nooit een electrische snoeischaar heeft vastgehouden voelde zich toch wel geroepen om er eentje aan te schaffen. Tenslotte willen wij niet met de nek aangekeken worden door onze buren. Mijn suggestie om de hagen in de vorm van een eekhoorn te knippen werd niet gevolgd. Helemaal recht lopen ze niet, maar voor een beginner heeft E. toch goed werk geleverd. Oefening baart kunst. Na 30 jaar campinglife is hij waarschijnlijk ook in staat om alles waterpas te snoeien. Als hij tenminste tegen die tijd nog op de ladder kan klimmen...